UE dba o kieszenie

Nowe źródła odnawialne nie mogą zbytnio windować rachunków.

Nowe regulacje unijne dla energetycznego rynku, w tym wchodząca w skład tzw. pakietu zimowego dyrektywa OZE, mogą być dla ciepłowników w Polsce korzystniejsze niż krajowe przepisy dotyczące zwiększenia udziału zielonych źródeł w sektorze.

Na razie odbyło się pierwsze spotkanie w ramach tzw. trylogu Komisji Europejskiej, Rady UE i Parlamentu Europejskiego. Ich wspólne stanowisko poznamy do końca maja. Wtedy okaże się, czy wygra zielona opcja PE zakładająca zwiększenie udziału OZE do 35 proc. w perspektywie 2030 r. czy raczej wyznaczony wcześniej cel 27 proc., przyjęty przez Radę UE.

– W marcu podczas drugiego spotkania będzie można już przesądzić, w którym kierunku idą rozmowy. Dla ciepła systemowego każda z tych propozycji oznacza bardziej zrównoważony rozwój niż krajowe regulacje, czyli wprowadzone ponad rok temu rozporządzenie dopuszczające źródła odnawialne nawet w sytuacji powodującej wzrost cen dla odbiorcy końcowego – mówi „Rzeczpospolitej” Jacek Szymczak, prezes Izby Gospodarczej Ciepłownictwo Polskie.

Stanowiska europejskich organów uwzględniają istotną część postulatów zgłoszonych przez ciepłowników. Opcja forsowana przez Radę jest co prawda korzystniejsza, bo mówi o konieczności zwiększania o 1 pkt proc. udziału OZE w systemach ciepłowniczych każdego roku przy pięcioletnich okresach rozliczenia. Z kolei parlament chciałby skrócenia okresu rozliczenia do dwóch lat, by sprawdzać, czy postulowany udział zielonego ciepła zwiększa się każdego roku o 2 pkt proc.

– Oba stanowiska zakładają jednak, że podłączanie nowych źródeł OZE nie może odbywać się z negatywnym skutkiem dla odbiorcy. Rada wyraża się precyzyjniej, mówiąc o całkowitych kosztach dla odbiorców, tj. także zakładających konieczność uzupełnienia pracujących w zależności od pogody ciepłowni OZE istniejącymi, stabilnymi źródłami. Z kolei PE mówi o tym, że taki rozwój nie może spowodować nadmiernego wzrostu cen dla odbiorcy końcowego. I choć nie określono, jaki poziom będzie akceptowalny, to i tak jest to lepsze niż w rozporządzeniu krajowym, które o kosztach dla odbiorców w ogóle nie wspomina – zauważa Szymczak.

Izba już odnotowuje przypadki, gdzie nowe inwestycje mogą skutkować wzrostem cen ciepła dla mieszkańców. To dlatego, że przy efektywnym źródle rozbudowuje się zielona instalacja, którą trzeba podłączyć do sieci. Owa instalacja będzie miała pierwszeństwo w dostępie do niej, co oznacza ograniczenie zapotrzebowania z dotychczasowego źródła ogrzewającego daną miejscowość. – Nadal trzeba będzie utrzymywać elektrociepłownię, której koszty stałe rozłożą się na mniejszą produkcję. A to wywinduje ceny ciepła systemowego – wskazuje szef IGCP.

Polska jest wśród krajów stawiających na zmniejszanie emisji nie tylko przez budowanie ekoelektrowni, ale także innych zeroemisyjnych źródeł, w tym siłowni jądrowej. Wśród wypowiedzi przedstawicieli ME pojawiają się zaś takie, że OZE w miksie 2030 r. ma stanowić około 20 proc. Celem na 2020 r. jest 15 proc. Wielu ekspertów wskazuje, ze zabraknie nam nawet 2–3 pkt proc. Wśród krajów z zagrożonym celem OZE są także m.in. Holandia, Francja i Luksemburg. KE sprawdza co dwa lata, jak realizowana jest ścieżka dojścia do tych wskaźników.