Terminale LNG odpływają z Europy. Spada popyt na gaz

Kraje Unii Europejskiej anulują lub zamykają projekty budowy terminal LNG. To pochodna nowych szacunków zapotrzebowania na gaz we Wspólnocie. Z roku na rok będzie ono coraz niższe.

Z tego artykułu się dowiesz:

• Dlaczego kraje Unii Europejskiej anulują projekty budowy terminali LNG?
• Dlaczego inwestycje w nowe terminale LNG mogą być ryzykowne dla krajów europejskich?
• Jaki jest aktualny stan importu LNG do Europy i rola Stanów Zjednoczonych na tym rynku?

Według najnowszego raportu European LNG Tracker amerykańskiego Instytutu Ekonomiki Energetyki i Analiz Finansowych (IEEFA) w w 2025 r. nastąpiło wstrzymanie działalności terminalo LNG w kilku krajach Unii. M.in. dotyczy to pływającej jednostki magazynowania i regazyfikacji (FSRU) w niemieckim porcie Mukran rok po jej uruchomieniu. Ten pływający terminal odpłynął z Niemiec do Egiptu.

Zmniejszenie popytu na gaz kluczowe dla bezpieczeństwa UE

We Francji sąd orzekł, że jednostka FSRU w porcie Le Havre powinna zostać usunięta z powodu niskiego poziomu wykorzystania terminalu i spadającego zużycia gazu w kraju. TotalEnergies uruchomił terminal w październiku 2023 r., ale nie był on używany od sierpnia 2024 r.

Z kolei problem techniczny terminalu w Grecji zmniejszył jego poziom wykorzystania do 2 proc. w pierwszej połowie 2025 r., a opóźnienia w uruchomieniu skłoniły właścicieli do podnajęcia jednostki FSRU Jordanii.

– Branża LNG często podkreśla rolę terminali LNG w zabezpieczaniu dostaw energii. Niedawne doświadczenia Europy z opóźnieniami w terminalach i problemami technicznymi podważają tę tezę. To zmniejszenie zużycia gazu odegrało kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego – podkreśla Ana Maria Jaller-Makarewicz, główna analityczka ds. energii w Europie w IEEFA.

Według Amerykanów regazyfikacja LNG w Europie spowalnia. Dwa lata temu wzrosła o 13 proc., rok temu o 8 proc. A według prognozy IEEFA w tym roku zwiększy się zaledwie o 2 proc. Spowolnienie w europejskich inwestycjach w terminale LNG wynika, zdaniem Amerykanów, z prognoz spadku popytu na gaz. Między 2025 r. a 2030 r. zużycie gazu i import LNG na kontynencie zmniejszą się odpowiednio o 15 proc. i 20 proc.

Kto buduje terminal LNG ryzykuje straty

– Od początku 2022 r. Europa zainstalowała lub rozbudowała 19 terminali LNG, odchodząc od importu rosyjskiego gazu rurociągowego. Jednak seria niedawnych anulowań i zamknięć terminali sugeruje, że kraje europejskie zawyżyły europejski popyt na LNG – uważa Ana Maria Jaller-Makarewicz. Dodaje, że wizja odchodzenia od gazu stanowi zagrożenie dla tych, którzy wciąż chcą inwestować w nowe terminale. – Kraje europejskie, które kontynuują budowę lub rozbudowę terminali LNG, ryzykują inwestycję w niepotrzebną infrastrukturę w miarę przyspieszania transformacji energetycznej – podkreśla Jaller-Makarewicz.

Od początku 2022 r. – roku rosyjskiej agresji na Ukrainę – europejskie zdolności regazyfikacyjne LNG wzrosły o 32 proc. do 338,9 mld m³. Instalacja 11 pływających terminali FSRU (w tym 10 w UE) odpowiada za 62,3 mld m³ nowej zdolności, a rozbudowa istniejących terminali za 20,7 mld m³.

W okresie od stycznia do października 2025 r. Europa zwiększyła swoje zdolności regazyfikacyjne LNG o 5,4 mld m³. Uruchomiono instalację o mocy 1,9 mld m³ w niemieckim terminalu Wilhelmshaven 2 oraz o mocy 5 mld m³ w Rawennie we Włoszech. Rozbudowa terminali miała miejsce w belgijskim Zeebrugge (o 1,8 mld m³) oraz w Krk w Chorwacji (o 3,2 mld m³).

Polska buduje terminal, USA największym eksporterem na rynek UE

Amerykanie piszą w raporcie, że „w Polsce budowa terminalu w Gdańsku rozpoczęła się na początku tego roku. Będzie on wyposażony w FSRU, a jego uruchomienie planowane jest na początek 2028 r. W 2023 r. operator terminalu Gaz-System odłożył plany budowy drugiego FSRU w Gdańsku z powodu braku zainteresowania. Gaz-System planował wznowić projekt we wrześniu 2025 r.”

Oczekuje się, że do końca 2025 r. europejska zdolność regazyfikacyjna wzrośnie o kolejne 0,3 mld m³, ponieważ rozbudowa terminalu Isle of Grain w Wielkiej Brytanii zrekompensuje planowane zamknięcie FSRU w porcie Le Havre we Francji.

Na razie Europa zwiększyła swój import gazu skroplonego po tym, jak 1 stycznia zakończyły się dostawy rosyjskiego gazu przez Ukrainę. W pierwszej połowie 2025 r. import LNG do Europy wzrósł o 24 proc. rok do roku. Stany Zjednoczone umocniły swoją pozycję głównego dostawcy LNG do Unii. Europejski import amerykańskiego LNG wzrósł o 46 proc. rok do roku w pierwszej połowie 2025 r. Oznaczało to, że kraj ten odpowiadał za 57 proc. importu LNG na kontynencie.

Rok 2025 będzie prawdopodobnie ostatnim rokiem wzrostu krajów Wspólnoty zakupów rosyjskiego LNG. Według IEEFA import ten zwiększył się w pierwszej połowie 2025 r. o  proc. w ujęciu rocznym, przy konsumpcji gazu w UE wyższej o 4 proc.

Najwięcej do wojennej kasy Putina dorzuciła się z tytułu opłat za rosyjski LNG Francja, która odpowiadała za 41 proc. tego importu. Następnie Belgia (28 proc.), Hiszpania (20 proc.), Holandia (9 proc.) i Portugalia (2 proc.). Od napaści Putina na Ukrainę w lutym 2022 r. do czerwca 2025 r. kraje UE wydały około 120 mld euro na import gazu rurociągowego i LNG z Rosji.