Sytuacja w rosyjskiej Arktyce: Gazprom i Łukoil pod ścianą

Ostatnie sankcje Joe Bidena pozbawiły Rosję tankowców do transportu i przeładunku ropy z Arktyki. Nie można ich zastąpić. Rosyjskie wydobycie z dna arktycznych mórz stanie w ciągu kilku tygodni. Straty Kremla mogą sięgnąć 25 mld dol. rocznie.

Gazprom Nieft, który wydobywa ropę ze złoża Nowoportowskiego na platformie wiertniczej Prirazłomnaja na Morzu Karskim, a także Łukoil, który rozwija złoża Timan-Pieczora na Morzu Pieczerskim, mogą być zmuszone do wstrzymania produkcji w ciągu kilku tygodni, ze względu na niemożność transportu ropy do odbiorców - potwierdziły źródła agencji Reuters.

Rosja nie ma czym zastąpić tankowców w Arktyce

Wydobycie w Arktyce wymaga nie tylko specjalnych technologii, których Rosjanie nie posiadają, ale też specjalnych jednostek, które bezpiecznie przebiją się przez arktyczne wody. Zablokowanie sankcjami USA i Unii Europejskiej dostępu rosyjskim koncernom do technologii i sprzętu wydobywczego z dna Oceanu Lodowatego, skutkuje pracą zaledwie jednej platformy Gazpromu, wybudowanej przez Norwegów przed inwazją Putina na Ukrainę. A także jednej platformy Łukoilu.

Teraz nowa runda sankcji naftowych USA, jedna z największych od początku wojny, objęła co najmniej 15 tankowców, które brały udział w transporcie rosyjskiej ropy arktycznej, a także dwa pływające obiekty magazynowe, Umba i Kola, gdzie prowadzony był przeładunek z tankowców wahadłowych na większe jednostki, klasy Aframax lub Suezmax.

- Nie ma możliwości szybkiego zastąpienia (tankowców objętych sankcjami) – powiedziało jedno ze źródeł Reutersa. - Nigdzie nie można kupić czegoś takiego. Jednostki te zostały zbudowane specjalnie na potrzeby tych projektów – dodaje informator.

Według źródeł Reutersa, problemy mogą wystąpić przy wydobyciu wszystkich trzech gatunków ropy arktycznej: Nowego Portu ze złoża Nowoportowskiego należącego do Gazprom Nieft, gdzie temperatury mogą sięgać -55 stopni C, ARCO z platformy wiertniczej Prirazlomnaja oraz Warandeja ze złóż Timan-Peczora należących do Łukoilu.

Jest to lekka ropa o niskiej zawartości siarki, którą do 2022 r. aktywnie kupowały rafinerie w północno-zachodniej Europie, a po wybuchu wojny i sankcjach Zachodu, zaczęły ją kupować Indie i Chiny. Dzięki jej doskonałej jakości, cena tej ropy zawsze utrzymywała się powyżej sankcyjnego pułapu cenowego krajów G7 (60 dol. za baryłkę).

Jak dużo może stracić Rosja w związku z ostatnimi sankcjami USA i UE

Łączna wielkość produkcji ropy arktycznej wynosi w Rosji 300 tysięcy baryłek dziennie, co stanowi około 10 proc. całego rosyjskiego eksportu ropy drogą morską. Indie i Chiny jasno dały do ​​zrozumienia, że ​​nie są gotowe na przyjmowanie ropy z objętych sankcjami tankowców i zaczęły szukać zastępstwa dla dostaw z Rosji: indyjskie rafinerie rozważają możliwość zakupu ropy WTI ze Stanów Zjednoczonych.

Analitycy rosyjskiego Alfa Banku szacowali wcześniej, że „pożegnalne sankcje naftowe” administracji Bidena mogą ograniczyć eksport rosyjskiej ropy o 800 tys. baryłek dziennie, czyli 15 proc. całego eksportu ropy (wliczając transport morski i rurociągowy). „W najgorszym przypadku Rosja może stracić 25 mld dolarów przychodów z eksportu” rocznie – ostrzega Maksim Puchow, analityk Finam.