Zarząd KGHM-u szykuje wieloletni plan inwestycji w rozwój

Priorytetem jest zagwarantowanie grupie perspektywicznych i stabilnych warunków wydobycia, wzbogacania i hutnictwa miedzi i srebra.

KGHM prowadzi intensywnie prace nad długoterminowymi planami rozwoju. Zarząd spółki dziś celowo unika słowa „strategia”, gdyż aby ją ogłosić, musi zgodnie z zasadami korporacyjnymi przyjąć taki dokument, a następnie uzyskać jego akceptację członków rady.

– Formalnie te działania jeszcze się nie zakończyły. Myślę, że się niebawem zakończą – stwierdził Andrzej Szydło, prezes lubińskiej spółki.

Dodał, że nowa strategia nie może być na kilka lat, a na znacznie dłuższy okres, tak aby zapewnić grupie rozwój w perspektywie kolejnych 30–40 lat. W innym miejscu zasugerował, że długoterminowy plan koncernu może być nawet z perspektywą do 2055 r. Nie może być inaczej ze względu na specyfikę inwestycji, jakie co do zasady mają miejsce w branży górnictwa miedzi. Te trwają 15 lat, a nawet dłużej, i w takiej perspektywie trzeba je opracowywać. Co więcej, kluczowymi elementami strategii muszą być realność i opłacalność przyszłych przedsięwzięć, a ich odpowiednie przygotowanie też wymaga czasu.

KGHM. Wyzwanie za wyzwaniem

Podstawą prac nad długoterminowymi planami rozwoju w KGHM-ie jest przeprowadzona w ubiegłym roku analiza spójności głównego ciągu technologicznego, czyli zespołu procesów obejmujących wydobycie, wzbogacanie i hutnictwo rud miedzi i srebra. Co do zasady priorytetem koncernu jest zagwarantowanie sobie perspektywicznych i stabilnych warunków działalności w tych dziedzinach. Będą również kontynuowane prace eksploracyjne związane ze zwiększeniem bazy zasobowej, utrzymania lub wzrostu produkcji oraz maksymalizacji wartości aktywów.

KGHM już w połowie listopada informował, że jest bliski zakończenia prac nad nową długoterminową strategią. Na razie działa jednak na podstawie dokumentu przygotowanego jeszcze przez poprzedników. Mowa o strategii grupy do 2030 r. z horyzontem do 2040 r., którą przyjęto w styczniu 2022 r. Hasłowo określono w niej pięć kierunków rozwoju: efektywność, elastyczność, ekologia, e-przemysł i energia.

W ubiegłym roku w ramach pierwszego z nich koncern m.in. wykonał 43,1 km wyrobisk górniczych w kopalniach Rudna i Polkowice-Sieroszowice oraz kontynuował rozbudowę obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych Żelazny Most. W ramach drugiego kierunku rozwoju realizowano prace modernizacyjne w Hucie Miedzi Legnica, przeprowadzono remont Huty Miedzi Głogów oraz kontynuowano projekty eksploracyjne w Polsce w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złóż rud miedzi, soli potasowo-magnezowych i węglowodorów. Na uwagę zasługują też projekty dotyczące zwiększenia produkcji energii elektrycznej ze źródeł własnych, w tym z OZE. Koncern w ubiegłym roku mocno stawiał zwłaszcza na realizację projektów farm fotowoltaicznych.

Prezes KGHM-u zauważa, że spółka funkcjonuje na polskim rynku ponad 60 lat i obecnie potrzebuje odważnych i odpowiedzialnych decyzji przede wszystkim w górnictwie. – Każdy kolejny rok stanowi wyzwanie pod kątem eksploatacji – mamy do czynienia ze zmniejszającą się zawartością metali w złożu, spadającą miąższością złoża, wydłużającymi się drogami odstawy urobku oraz rosnącymi kosztami klimatyzacji i transportu. Coraz trudniejsze warunki wydobycia należy równoważyć poprzez realizację nowych projektów inwestycyjnych oraz takich, które obniżą w sposób trwały koszty działalności operacyjnej – twierdzi Szydło.

Wydatki KGHM rosną

W ubiegłym roku KGHM przeznaczył na inwestycje w Polsce 3,94 mld zł, czyli o 13,3 proc. więcej niż rok wcześniej. Priorytet stanowiły wydatki w obrębie głównego ciągu technologicznego. Z tej kwoty najwięcej trafiło na górnictwo, bo ponad 3 mld zł. Objęła ona m.in. uzbrojenie rejonów górniczych (643 mln zł), wymianę parku maszynowego (449 mln zł), odwadnianie kopalń (298 mln zł) i rozbudowę obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych Żelazny Most (253 mln zł).

Znacznie mniej KGHM przeznaczył na inwestycje w hutnictwo. Z 714 mln zł najwięcej wydatkowano na modernizację Huty Miedzi Głogów I. Realizowane prace objęły m.in. piec zawiesinowy i elektryczny, instalację fabryki kwasu siarkowego oraz aktualizację systemów sterowania.

Zbigniew Bryja, wiceprezes ds. rozwoju KGHM-u, zauważa, że w ubiegłym roku spółka matka na projekty rozwojowe przeznaczyła tylko 25 proc. całości inwestycji. Pozostała cześć to wydatki odtworzeniowe, utrzymaniowe i dostosowawcze, a więc takie, które służą realizacji wydobycia i produkcji na dotychczasowym poziomie, a nie jego zwiększaniu. – We wcześniejszych latach na rozwój przeznaczaliśmy 1/3 inwestycji. Dziś brakuje nam środków na nowe projekty – zauważył Bryja. W kolejnych latach koncern chce istotnie zwiększyć wartość inwestycji rozwojowych w Polsce.

Na rynkach zagranicznych również inwestycje mogą wzrosnąć, ale w tym zakresie kluczową sprawą jest zakończenie intensywnego finasowania tamtejszych projektów przez spółkę matkę. Teraz przede wszystkim ma ono pochodzić ze źródeł własnych firm zagranicznych lub środków pozyskanych z zewnątrz. Sam KGHM bardziej nastawia się na uzyskiwanie profitów z tych aktywów.

W ubiegłym roku inwestycje w zależnej firmie KGHM International wzrosły o 66,3 proc. W efekcie sięgnęły 1,64 mld zł. To przede wszystkim skutek wyższego zakresu tzw. robót udostępniających w amerykańskiej kopalni Robinson. Na niemal niezmienionym poziomie pozostały z kolei inwestycje w Sierra Gorda, gdyż wyniosły 1,12 mld zł.

Zarząd KGHM-u, odnosząc się do pytań dotyczących przyszłej polityki dywidend, stwierdził, że dziś trudno w tym zakresie cokolwiek prognozować, gdyż na rynku panuje zbyt duża niepewność w wielu aspektach prowadzonej przez koncern działalności. Piotr Krzyżewski, wiceprezes ds. finansowych, zauważył, że co do zasady zależy ona od wysokości wypracowanej EBITDA, realizacji programu oszczędnościowego, posiadanych zasobów pieniężnych, wysokości podatków oraz planowanych inwestycji. W nowej strategii spółka chce się jednak wypowiedzieć, czy utrzyma dotychczasową politykę dywidend, czy też dokona jej modyfikacji.

Obecnie obowiązująca stanowi element zapewnienia równowagi między wypłacaną kwotą a możliwościami efektywnego inwestowania wypracowanych przez spółkę środków. Zakłada, że zarząd będzie rekomendował wypłatę na poziomie do jednej trzeciej jednostkowego zysku netto uzyskanego w poprzednim roku obrotowym z uwzględnieniem aktualnej oraz przewidywanej sytuacji finansowej firmy i grupy.

W ubiegłym roku walne zgromadzenie KGHM-u zdecydowało o przeznaczeniu do podziału pomiędzy akcjonariuszy 300 mln zł z zysków wypracowanych w latach poprzednich. Na każdą akcję wypłacono po 1,5 zł dywidendy.

Zyski KGHM w górę

W ubiegłym roku grupa kapitałowa KGHM wypracowała 35,3 mld zł przychodów i 8,46 mld zł skorygowanej EBITDA. W porównaniu z 2023 r. oznaczało to wzrost, odpowiednio o 5,5 proc. i 57,7 proc. W efekcie zysk netto sięgnął 2,87 mld zł wobec 3,69 mld zł straty poniesionej rok wcześniej.

Do poprawy wyników przyczyniła się m.in. 2,6-proc. zwyżka produkcji miedzi płatnej. Wytworzono jej 729,7 tys. ton. Jeszcze większy pozytywny wpływ na wyniki miał wzrost cen miedzi. W ubiegłym roku jej średni kurs wynosił 9147 USD za tonę, co oznaczało wzrost o 7,9 proc. Mocniej zdrożało srebro, bo o 21,1 proc. W tej sytuacji nawet 6,1-proc. spadek produkcji nie zmniejszył całościowego zarobku grupy osiągniętego na sprzedaży tego metalu.

Tradycyjnie zdecydowanie największy udział w wypracowanych przez koncern wynikach finansowych miała spółka matka, która zanotowała w ubiegłym roku 29,2 mld zł przychodów od klientów zewnętrznych i 4,46 mld zł EBITDA. Znacznie efektywniejsze były jednak aktywa zagraniczne. Zależny KGHM International przy sprzedaży na poziomie 3,38 mld zł zarobił 1,64 mld zł, a z projektu Sierra Gorda (55 proc. udziałów ma w nim KGHM) uzyskano 3,56 mld zł przychodów i 1,88 mld zł EBITDA. Zdecydowanie najmniej rentowana była pozostała działalność, z której przy przychodach od klientów zewnętrznych rzędu 2,71 mld zł i 10,2 mld zł od klientów z grupy uzyskano 0,47 mld zł EBITDA.

KGHM zwraca uwagę, że ubiegły rok okazał się okresem dużej niepewności w światowej gospodarce będącej efektem wielu czynników. Do najistotniejszych zaliczył zagrożenia polityczne związane m.in. z kontynuacją agresji Rosji na Ukrainę, rozszerzeniem wojny Izraela z Hezbollahem oraz pogorszeniem stosunków między USA i UE. Duże wyzwania wiązały się z sytuacją występującą na rynku miedzi. Dotyczyły niewielkiej liczby nowych inwestycji w projekty górnicze, nadwyżki mocy hutniczych nad podażą materiałów miedzionośnych, zaostrzających się wymagań środowiskowych czy zmiany struktury zapotrzebowania na miedź w Chinach.

– W efekcie podjętych w 2024 r. działań zanotowano zauważalne oszczędności. W konsekwencji przy realizacji produkcji na zbliżonym poziomie rok do roku obniżono koszty zużycia materiałów, paliw oraz nośników energii – informuje Szydło. Dodaje, że w tym roku koncern podejmuje kolejne działania oszczędnościowe. Spółka już sformalizowała i wdraża plan optymalizacji kosztów. Ponadto uruchamiane są projekty optymalizacyjne w zakresie planowania i rozliczania zużycia materiałów oraz usług realizowanych przez podmioty zewnętrzne.

KGHM przekonuje, że jego grupa plasuje się wśród firm górniczych reprezentujących przeciętny poziom kosztu produkcji miedzi płatnej, określany według międzynarodowej terminologii jako C1. Co więcej, w ubiegłym roku jego wartość spadła do 2,67 USD za funt wytworzonego metalu, czyli o 7 proc. w porównaniu z 2023 r. Analizując C1, trzeba jednak mieć na uwadze, że w Polsce jego wartość jest wysoka, gdyż sięgała 3,07 USD (wzrost o 3 proc.), podczas gdy z działalności prowadzonej w ramach KGHM International i Sierra Gorda wynosiła odpowiednio 1,52 USD i 1,6 USD.