Polska może leczyć daltonizm wodorowy

Wodór może być paliwem napędowym rewolucji energetycznej, choć nie powinien przedłużać zależności Europy, w tym Polski, od Rosji – pisze redaktor naczelny biznesalert.pl.

Polska pracuje nad strategią wodorową, która ma opisać metody wsparcia technologii pozwalających pozyskać wodór z wykorzystaniem różnych paliw. Wśród nich jest zielony wodór, czyli pozyskiwanie tego paliwa za pomocą elektrolizy zasilanej nadwyżkami energii ze źródeł odnawialnych (OZE). To sposób na wykorzystanie energii destabilizującej system elektroenergetyczny oraz stworzenie faktycznych magazynów energii. Wodór wyprodukowany w okresie nadwyżki energii może posłużyć do jej wytwarzania w czasie spadku wytwarzania, stając się w ten sposób Świętym Graalem energetyki odnawialnej. Niebieski wodór pozyskiwany jest z gazu mogącego pochodzić z różnych źródeł. Jeżeli pochodzi z wydobycia krajowego lub źródeł pewnych politycznie z zagranicy, jak gazociąg Baltic Pipe, staje się kolejnym atrakcyjnym narzędziem pozyskania opisywanego paliwa. Jeżeli jednak miałby pochodzić z gazu z Rosji, zrodzi nowe-stare wyzwania z zakresu bezpieczeństwa dostaw.

Nowe paliwo dla Nord Stream 2

Część wodoru potrzebnego Europie ma pochodzić z importu. Resort edukacji i badań Niemiec szacuje, że ten kraj mógłby sprowadzać do 45 mln ton wodoru rocznie w 2050 roku. Jedynie 4 procent wodoru na świecie pochodzi z procesu elektrolizy. Reszta jest wytwarzana z paliw kopalnych, jak gaz. Potencjalni producenci to Norwegia, Rosja, kraje Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Niemcy również przygotowują strategię wodorową, która ma opisać kierunki rozwoju branży oraz potencjalnych partnerów międzynarodowych. Może się jednak okazać, że z powodów polityczno-ekonomicznych znanych z przeszłości Niemcy znów wybiorą Rosję jako głównego dostawcę, tym razem wodoru. Europejski partner finansowy Nord Stream 2, niemiecki E.ON, oraz rosyjski Gazprom chcą w przyszłości wtłoczyć do tego gazociągu wodór nawet w 80 procentach przepustowości w celu uzupełnienia niedoborów tego paliwa na rynku europejskim. W takim scenariuszu cel neutralności klimatycznej do 2050 roku oznaczający konieczność odchodzenia od paliw kopalnych będzie współgrał z planem użytkowania Nord Stream 2, a wspólna polityka klimatyczna posłuży zapewnieniu mu długowieczności i przestawieniu go z gazu na wodór.
Bloomberg
Najbezpieczniejszy sposób pozyskiwania wodoru to wytwarzanie go z nadwyżek OZE, bo pochodzi wtedy ze źródeł krajowych, które nie zwiększają emisji CO2. Paradoksalnie jest to jednak obecnie najdroższa technologia. Uzasadnione argumenty ekonomiczne nie mogą jednak przesłaniać większego obrazka i skazać Europy na nową formę zależności od Rosji. Bezpieczeństwo dostaw wodoru powinno być istotnym elementem dyskusji o rozwoju tej branży. Jeżeli mamy pozyskiwać wodór z gazu, to powinien on pochodzić z bezpiecznych źródeł. Jeżeli mamy go importować, to z krajów, które nie wykorzystają tej współpracy do celów politycznych niezgodnych z interesami Unii Europejskiej. Rosjanie pokazali wielokrotnie, że nie są dostawcami gazu godnymi zaufania. Podobnie może być z wodorem. Te spostrzeżenia mogą być istotnym wkładem Polski w unijną strategię wodorową, która powinna wspierać najnowsze technologie, jak zielony wodór, a jednocześnie obwarować wsparcie niebieskiego wodoru ograniczeniami z zakresu bezpieczeństwa dostaw, aby uniknąć „daltonizmu wodorowego” szkodliwego dla Europy, podobnie jak udawanie, że molekuły gazu w żadnym przypadku nie mają narodowości.

Suwerenność w czasach zarazy

Pandemia koronawirusa uderzająca w łańcuchy dostaw różnych dóbr, w tym na przykład komponentów do budowy OZE sprowadzanych dotąd głównie z Chin ogarniętych Covid-19, przypomniała o znaczeniu suwerenności energetycznej rozumianej jako maksymalna niezależność krajowej polityki energetycznej od czynników zewnętrznych. W dobie integracji europejskiej ta niezależność w energetyce jest coraz częściej przekuwana we współzależność, analogicznie do suwerenności dzielonej między instytucje unijne a państwa członkowskie, która pozwala cedować część kompetencji do Brukseli. Polska powinna wziąć aktywny udział w dyskusji na temat wspólnej polityki na rzecz wodoru, aby nie okazało się, że zwolennicy współpracy z Rosją wykorzystają ją do zapewnienia długowieczności spornego Nord Stream 2, a z nim symbiozy gospodarczej niemiecko-rosyjskiej zagrażającej Europie.
Bloomberg
Polacy mają potencjał wykorzystania wodoru z OZE dzięki rosnącej branży źródeł odnawialnych, dobrym warunkom do budowy morskich farm wiatrowych oraz fotowoltaiki na lądzie. Mogą także pozyskiwać wodór z gazu i będzie to szczególnie pożądane wobec planów Komisji Europejskiej, która rozważa narzucenie Unii Europejskiej celu udziału tzw. gazów odnawialnych (biogaz, syngaz, wodór) w przepustowości gazociągów europejskich. Lepiej, by był to surowiec pochodzący ze złóż europejskich, na przykład norweskich dostępnych dzięki Baltic Pipe, niż z Nord Stream 2. Z tego względu cieszy refleks Polaków. PGNiG właśnie w maju ogłosiło program wodorowy zakładający, że Polacy przyłączą się do awangardy rewolucji energetycznej napędzanej wodorem.

Tagi:

Mogą Ci się również spodobać

Czarna strona mocy ma swoją cenę

Od kilkunastu lat było wiadomo, że wszyscy Polacy kiedyś zapłacą za zbyt skarbonizowaną energetykę. ...

Orlen będzie współpracował z PGNiG

Oba koncerny chcą wspólnie poszukiwać ropy i gazu na ośmiu koncesjach zlokalizowanych w Bieszczadach. ...

Iran miesza w ropie

Od rana tanieje ropa, bo Iran znów zmienił zdanie i nie ma zamiaru zamrażać ...

PGG: Związkowcy odrzucili propozycję zarządu

Związki zawodowe, działające w Polskiej Grupie Górniczej, odrzuciły propozycję zarządu spółki zakładającą obniżenie wymiaru ...

ZUS chce upadłości Petrolinvestu

Sąd już zabezpieczył majątek spółki poprzez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego. ZUS złożył wniosek o ...