Jak obniżyć rachunki za ogrzewanie

Adobe Stock

Większy koszt zakupu nowoczesnych kaloryferów do domu może się szybko zwrócić dzięki mniejszym wydatkom na paliwo.

Podstawowym parametrem grzejnika jest moc. Przy założeniu, że komfort zapewnia temperatura 21–22 stopnie C, dobierając wielkość grzejnika do pomieszczenia z jednym oknem i jedną ścianą zewnętrzną przyjmować należy moc 70–80 watów na mkw. powierzchni. Przy większej liczbie okien oraz ścian zewnętrznych trzeba przyjąć 80–100 W na mkw.

Parametry mocy

Dość skomplikowane dla laika są normy, według których obliczana jest moc kaloryfera. Jest to ciąg trzech liczb dzielonych ukośnikami. Pierwsza z nich to temperatura zasilania grzejnika, druga – temperatura powrotu wody, a trzecia to temperatura w pomieszczeniu.

W starszym budownictwie (ze starymi kotłami na paliwo stałe) moc jest określana dla parametrów 90/70/20. W nowych blokach oraz domach jednorodzinnych, które wykorzystują nowego typu kotły na paliwo stałe lub olej, parametry te wynoszą 75/65/20. Z kolei w przypadku pomp ciepła i pieców kondensacyjnych stosowane są parametry niskotemperaturowe: 55/45/20 lub nawet 45/35/20. Zgodnie z europejską normą określającą moc grzejników wartości te wynoszą 75/65/20.

Orientacyjne przeliczenie na inne parametry jest następujące: grzejnik o mocy 1000 W (75/65/20) przy ogrzewaniu w systemie 90/70/20 ma moc o około 20 proc. wyższą, przy ogrzewaniu zaś w systemie 55/45/20 ma faktyczną moc o połowę niższą. Oznacza to, że w systemach niskotemperaturowych trzeba stosować większe kaloryfery, aby zapewnić tę samą temperaturę w pomieszczeniu.

Większy wydatek na grzejniki może się szybko zwrócić w postaci niższych rachunków za paliwo, bo im niższa temperatura wody grzewczej, tym mniejsze są rachunki za opał.

Dlatego najczęściej stosowane są grzejniki płytowe, bo efektywnie pracują z niskimi temperaturami wody grzewczej. Ten typ grzejnika przekazuje do pomieszczenia do 35 proc. ciepła przez promieniowanie. Grzejniki płytowe mają różną moc grzewczą w zależności od wielkości grzejnika, liczby płyt i blach konwektorów.

Grzejniki członowe, spotykane zazwyczaj w starym budownictwie (żeliwne), przekazują do 15 proc. ciepła przez promieniowanie, aluminiowe – do 8 proc., a konwektorowe – w znikomym stopniu. Te ostatnie nie nadają się do systemów niskotemperaturowych, ponieważ przy tych parametrach ich wydajność jest bardzo mała i nie spełniają swojej funkcji.

Wielkość grzejnika powinna być dobrana tak, aby zapewnić komfort mieszkańcom, gdy temperatura na zewnątrz jest niska. Nie należy jednak przesadzać, bo zbyt duża moc kaloryfera spowoduje dławienie przepływu wody. Natomiast zbyt mała będzie skutkować niedogrzaniem podczas solidnych mrozów.

Nie zasłaniać grubymi kotarami

W łazience optymalna temperatura, która zapewnia komfort cieplny, to 24 stopnie C. Należy założyć, że do jej utrzymania potrzeba od 100 do 130 W mocy cieplnej na metr kwadratowy powierzchni łazienki. I to w domach dobrze ocieplonych.

Jeżeli w łazience zapotrzebowanie na ciepło sięga 1000 watów, lepiej jest zamontować dwa grzejniki: jeden dekoracyjny oraz jedną drabinkę, która będzie służyła również jako suszarka do ręczników. Grzejniki trzeba skorelować z aranżacją pomieszczeń. Nie powinny być one zasłonięte meblami lub ciężkimi zasłonami. Większość ciepła trafia do pomieszczenia poprzez cyrkulację podgrzanego powietrza, dlatego jego przepływ wokół kaloryfera musi być zapewniony ze wszystkich stron, także z góry.

Grzejnik nie może być poddawany zbyt wysokiemu ciśnieniu. Płytowe współpracują z instalacją o maksymalnym ciśnieniu roboczym 3 bary, rurkowe można stosować w instalacjach o maksymalnym ciśnieniu 10 barów.

Należy regularnie odpowietrzać

Temperatura czynnika grzewczego nie powinna przekraczać 95 stopni C, a zawartość tlenu w układzie centralnego ogrzewania musi być jak najmniejsza. Można używać dodatków zapobiegających korozji. Nie są od niej wolne nawet grzejniki aluminiowe.Powłoka lakiernicza nie może być uszkodzona. Korozję może przyspieszyć również niewłaściwe usytuowanie grzejnika. Nie wolno narażać go na bezpośredni kontakt z wodą.

Zdarzają się błędy w instalacji, gdy grzejnik zostanie zamontowany poniżej poziomu rury doprowadzającej wodę. Wtedy w grzejniku tworzy się korek powietrzny. Zapowietrzony kaloryfer rozpoznamy po chłodnej górnej części, podczas gdy dół jest ciepły.

Grzejniki należy regularnie odpowietrzać, ponieważ powietrze zbierające się wewnątrz grzejnika przyspiesza korozję. W domach jednorodzinnych usunięcie powietrza możliwe jest już przy pierwszej próbie. W blokach, gdzie nie ma możliwości wyłączenia pompy, powietrze krąży w układzie i odpowietrzanie należy powtórzyć kilkakrotnie.

Mogą Ci się również spodobać

Warto skarżyć MSR

Złożenie przez polski rząd pozwu do Trybunału Sprawiedliwości UE o stwierdzenie nieważności ustanowienia energetycznej ...

Ukraina z USA przeciwko Nord Stream 2

Kijów i Waszyngton uzgodniły wspólny przekaz w sprawie gazociągu Nord Stream 2. Jest on ...

Budujmy swoje rury

W Unii Europejskiej trwa batalia o rozbudowę rurociągu Nord Stream. Rosjanie nie chcą, aby ...

Rodzina Kulczyków nie sprzeda Polenergii

Główny akcjonariusz Polenergii nie odpowie na ogłoszone przez PGE kilka dni temu wezwanie na ...

Raporty Petrolinvestu bez opinii

BDO odmówiło wydania opinii do raportów rocznych. W jego ocenie istnieje istotne zagrożenie co ...

Europie może zabraknąć gazu z Rosji?

Kraje Europy Zachodniej i Środkowej kupują tyle rosyjskiego gazu, jakby to była zima. Surowca ...