Władze rosyjskie przygotowują nowe ulgi podatkowe dla Gazpromu. Koncern od przyszłego roku, z powodu embarga UE, straci ostatnich klientów w Unii Europejskiej. Według agencji Interfax, Ministerstwo Finansów zaproponowało zwiększenie miesięcznej ulgi podatkowej Gazpromu z tytułu podatku od wydobycia kopalin (MET).

Za Gazprom zapłacą inni rosyjscy producenci gazu

Od 2025 roku Gazprom już płaci ten podatek z ulgą. Wyniesie ona od listopada 2026 roku do sierpnia 2028 roku 64 mld rubli, a następnie po 5,5 mld rubli miesięcznie. Teraz Ministerstwo Finansów proponuje zwiększenie tej kwoty do 8 mld rubli miesięcznie od 1 sierpnia 2029 roku, poinformowało agencję źródło zaznajomione z przygotowanymi poprawkami.

Kto zapłaci za ulgowe traktowanie świętej krowy rosyjskiej gospodarki, jaką od zawsze był Gazprom? Według władz będą to wszyscy pozostali producenci gazu. Od 1 listopada 2026 roku będą oni płacić 5 proc. dopłat do podatku od wydobycia kopalin (MET), aby odzyskać dodatkowe dochody z nieplanowanej indeksacji cen gazu.

Czytaj więcej

Bunt wśród elit? Współtwórczyni Kaspersky Lab ostro krytykuje rosyjskie władze

Dopłata ta wzrośnie do 7 proc. od sierpnia 2027 roku i do 11 proc. od sierpnia 2028 roku. Ministerstwo Finansów proponuje podwyższenie jej do 14 proc. od 2029 roku. Według źródła Interfaxu decyzja w tej sprawie zapadnie w niedzielę 15 listopada na Komisji Budżetu i Podatków Dumy Państwowej. Decyzja może być tylko jedna. Nie ma mowy o odmowie zwiększenia ulg dla Gazpromu.

Chiny dociskają Gazprom, wolą gaz z Turkmenistanu

Ulgi podatkowe są pilnie potrzebne koncernowi, który od początku wojny Putina stracił ponad połowę swojego eksportu gazu. Z 200 mld metrów sześciennych rocznie w latach 2018/2019 eksport do krajów spoza WNP spadł do 69 mld metrów sześciennych w 2023 r. Był to najniższy eksport od 40 lat. Dwa lata temu Gazprom sprzedał 81 mld i 78 mld - w 2025 r.

Eksport do Europy – po dziesięcioleciach, kiedy Rosjanie zarabiali najwięcej – sięgnął dna, najniższego poziomu od 1973 r. (18 mld metrów sześciennych rocznie). Liczba odbiorców skurczyła się do zaledwie dwóch krajów: Węgier i Słowacji. W przyszłym roku i one pożegnają Rosjan.

W tej sytuacji, od agresji na Ukrainę, Gazprom zwrócił się na wschód, na którym od lat panuje duża konkurencja, z czym rosyjski koncern wyraźnie sobie nie poradził. Nadzieje wiązane z Chinami i nowym gazociągiem Siła Syberii 2, który mógłby zwiększyć eksport na rynek chiński do 100 mld metrów sześciennych rocznie, spaliły na panewce. Pekin zawiesił negocjacje z Kremlem z powodu rozbieżności cenowych, poinformowały źródła w South China Morning Post.

Według tych źródeł Chińczycy chcą, aby rosyjski gaz kosztował ich tyle samo, ile płacą za niego obywatele Rosji – około 50 dol. za tysiąc metrów sześciennych – lub co najmniej tyle, ile kosztuje krajowa cena dla odbiorców przemysłowych – około 120–130 dolarów. Rosja proponuje przyjąć za punkt wyjścia cenę, jaką Pekin płaci za gaz z „Siły Syberii 1”. Wynosi ona 250–260 dolarów za tysiąc metrów sześciennych i uwzględnia już zniżkę w wysokości około 40 proc. w stosunku do cen kontraktowych Gazpromu dla innych klientów za granicą (420 dolarów za tysiąc metrów sześciennych).

Czytaj więcej

Chiński mur na drodze Gazpromu. Ogromna zniżka cenowa nie pomaga

Pekin nie śpieszy się jednak z decyzją. Wie, że Gazprom i Kreml są pod coraz większą ścianą finansową, a dostawców gazu Chinom nie brakuje. Największym jest obecnie Turkmenistan, posiadacz czwartych co do wielkości złóż, w których eksploatację i gazociągi chińskie koncerny już zainwestowały miliony dolarów. Chiny kupują też gaz skroplony z Australii, Kataru i Malezji, a rurociągowy z Kazachstanu i Myanmaru.