Z tego artykułu dowiesz się:

  • Jakie czynniki rynkowe stały za decyzją Orlenu o rozwiązaniu długoterminowej umowy z QatarEnergy.
  • Jaką strategię negocjacyjną przyjął polski koncern i na jakich warunkach może oprzeć nowy kontrakt.
  • W jaki sposób zmiana formuły cenowej może przynieść firmie miliardowe oszczędności do 2034 roku.
  • Dlaczego indeksowanie kontraktów do cen ropy staje się przeszłością i jakie alternatywy są bardziej odporne na kryzysy.

Jak sugeruje agencja, toczące się rozmowy wskazują, że decyzja Orlenu o rezygnacji z poprzedniego kontraktu miała na celu poprawę warunków, a nie zakończenie relacji z QatarEnergy jako dostawcą.

Orlen i gaz z Kataru. Struktura umowy w trakcie negocjacji 

Orlen poinformował w zeszłym tygodniu, że „obecne warunki rynkowe ⁠oferują alternatywne opcje zamówień na gaz, które są korzystniejsze” niż dostępne w ramach umowy indeksowanej do cen ropy podpisanej 17 lat temu.

Czytaj więcej

Nawet bez pierwszej umowy katarskiej Orlen ma nadwyżki LNG

– Rozmowy są na wczesnym etapie i nie osiągnięto jeszcze porozumienia w sprawie wolumenów, czasu trwania, cen lub źródeł dostaw – przekazuje agencja. Orlen odmówił komentarza, a QatarEnergy nie odpowiedział na prośbę agencji o komentarz. Wypowiedziana umowa była pierwszą z katarskim dostawcą, ale nie jedyną. Orlen nadal ma ważny drugi kontrakt, ale podpisany później, już na bardziej konkurencyjnych warunkach. 

Strony omówiły umowę na około 1 milion ton metrycznych rocznie (Mtpa) LNG, podobną do wielkości objętej kontraktem, który Orlen rozwiązał w zeszłym tygodniu, chociaż ⁠struktura jakiejkolwiek umowy pozostaje w trakcie negocjacji. Orlen chce dodatkowych dostaw gazu od QatarEnergy w ramach strategii dywersyfikacji bazy dostawców – poinformowano. Polska firma kupuje obecnie około 90 proc. LNG w USA.

Orlen może wykorzystać okazję? 

Analitycy powiedzieli ⁠Reutersowi w zeszłym tygodniu, że zakończenie umowy może dać Orlenowi od 1,5 mld do 2 mld dol. oszczędności do 2034 r. Agencja donosi, że wcześniejsze próby renegocjacji warunków cenowych kontraktu nie powiodły się, ale rozwiązanie umowy może pozwolić obu stronom na wynegocjowanie nowej umowy, z nowej pozycji.

Czytaj więcej

Węgry szukają alternatywy dla rosyjskiego gazu. Pomóc może im Polska

Jak tłumaczył niedawno dr hab. Mariusz Ruszel, prof. Politechniki Rzeszowskiej i prezes Instytutu Polityki Energetycznej, w dłuższej perspektywie należy uwzględnić zmiany architektury kontraktów gazowych i wykorzystać możliwości rozwoju instrumentów finansowych (futures, forward, opcje, swap), aby ograniczyć ryzyko wzrostu ceny gazu.

– Niedawne wypowiedzenie kontraktu gazowego Orlenu z QatarEnergy, który indeksowany był do produktów ropopochodnych, stwarza możliwość lepszego wykorzystania arbitrażu cenowego i zawarcia bardziej elastycznej umowy na korzystniejszych warunkach finansowych, a także indeksacji do ceny gazu np. do Henry Hub w USA odporniejszego na kryzysy, niż holenderski TTF, który podnosi ceny gazu w sytuacji niskiego stanu magazynów  w Unii lub kryzysów geopolitycznych – komentował. Najprawdopodobniej mamy teraz do czynienia z podobnym scenariuszem.