W związku ze zdobyciem przez film „Wartość sentymentalna” Oscara na tegorocznej gali rozdania tych nagród, przypominamy recenzję filmu, która ukazała się w „Plusie Minusie”.

W „Najgorszym człowieku na świecie” Trier opowiadał o rozpadzie świata milenialsów. „Wartość sentymentalna” też jest o rozpadzie, ale w szerszym wymiarze. W prologu narratorka opowiada o domu, będącym bohaterem eseju dziecka. Następnie widzimy aktorkę, która dostaje ataku paniki, wchodząc na scenę podczas przedstawienia na podstawie Czechowa. Mówi, że dusi ją gorset sukni, który rozrywa. Garderobiana na szybko skleja ją taśmą. „Wartość sentymentalna” jest właśnie o sklejaniu. Sklejaniu rodziny, której trauma jest zamknięta w jednym z pokoi domu z eseju dziecka.